عَلَمِ الْهُدَى ، وَ مُجَلّى الْعَمَى ، وَ نورِ أقْطارِ الْوَرَى ، وَ بابِكَ الَّذى مِنْهُ يُؤْتَى ، الَّذى يَمْلَا الارْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَما مُلِئَتْ ظُلْمًا وَ جَوْرا . مقدّمهء تشرّف به محضر حضرت حدّاد در ميان طلّاب و فضلا و علماى نجف اشرف اين قاعده برقرار است كه در ايّام زيارتى مخصوص حضرت مولى الكَوْنَين أبى عبد الله الحسين سيّد الشّهداء عَليه و عَلى أبيه و امِّه و جَدِّه و أخيه و التِّسعةِ الطّاهرةِ مِن أبنآئِهِ صَلواتُ اللهِ و سَلام ملائكتِهِ المقرَّبينَ و الانبياءِ و المُرسَلينَ ، مانند زيارت عَرَفه و زيارت أربعين و زيارت نيمهء شعبان ، پياده از نجف اشرف به كربلاى مُعلَّى مشرّف مىشوند ؛ يا از جادّهء مستقيم بيابانى كه سيزده فرسخ است ، و يا از جادّهء كنار شطّ فرات كه هجده فرسخ است . جادّهء بيابانى خشك و بى آب و علف است ، ولى مسافرين زودتر ميرسند و يك روزه و يا دو روزه راه را طىّ مىكنند ؛ ولى جادّهء كنار شطّ ، جادّهء ماشين رو نيست ، جادّهء پياده رو و مال‌رو است و انحراف نيز دارد ولى بعوض سر سبز و خرّم است و از زير درختهاى خرما و نخلستانها عبور مىكند ، و در هر چند فرسخى يك خان و مُضيف خانهء وسيع ( مهمانخانهء ساخته شده از حصير متعلّق به شيوخ أعراب كه در آنجا تمام واردين را بطور مجّانى هر چقدر كه بمانند پذيرائى مىكنند ) وجود دارد كه طلّاب روزها را تا به شب راه ميروند و شبها را در آنجا بيتوته مىنمايند ، و معمولًا سفرشان از راه آب كه اين راه است دو روز و يا سه روز طول مىكشد . حقير را در مدّت اقامت هفت سالهء در نجف اشرف جز دو بار توفيق تشرّف پياده به كربلا دست نداد ؛ چون مرحومهء والده در قيد حيات بودند ، و گرچه از رفتن ممانعت نمىنمودند ولى چون حقير در ايشان آثار اضطراب ميديدم ، خودم داوطلب براى راه پياده نمىشدم . تا يكى دو سال مانده به